
Mocht ik het ooit tot Zomergast van de VPRO schoppen dan
zou mijn thema waarschijnlijk ‘zinloosheid’ worden. Een scene die mij daarbij te
binnen schiet komt uit de film ‘A Bridge Too Far’. Een Engelse soldaat riskeert
in die scene zijn leven om een verkeerd gedropte lading te bemachtigen. De
Engelsen raken door hun voedsel, medicijnen en munitie heen terwijl ze
omsingeld zijn door Duitsers. Elke bevoorrading is dus welkom. Op het moment
dat de Engelsman lijkt te gaan slagen, wordt hij door Duitse kogels dodelijk getroffen
en wordt de lading zichtbaar: gloednieuwe baretten.
Waarschijnlijk heeft men de ouders van deze soldaat
verteld dat ze met trots aan hem terug mogen denken omdat hij dapper in de
strijd is gestorven. Hoe zinloos zijn dood is geweest, zal niet vermeld zijn. Een
dergelijke grote trots ken ik niet. Wel maken vele kleine totsjes van mijn
leven één grote trots.
Vraag je mij waarvan ik kan genieten dan is dat zoiets
kleins als: vlak na aankomst in een ver land en nog moe van de reis, in korte
broek, op een terras in de zon, heerlijk genieten van een koud biertje. De
meeste landen die ik heb bezocht, zijn mij zo bevallen dat ik er weer naar
terug wil. De ‘todo’ lijst wordt dus niet korter, alleen maar langer. Landen
als Chili, Vietnam en Thailand zou ik graag wel eens willen bezoeken. Hoewel ik
best eens een tijd in het buitenland zou willen wonen en werken, zou ik met moeite
definitief afscheid kunnen nemen van Nederland. Voorlopig houd ik het bij
reizen.
Hoewel ik verre landen zeer boeiend vind, mag ik het
graag kalmpjes aan doen en inderdaad genieten van een biertje, goed eten en
goede hotels. Hoe anders moet dat in tijden van Abel Tasman en James Cook zijn
geweest. Die zou ik wel eens willen spreken over hun beweegredenen om maandenlang
op zee rond te varen richting het ongewisse. Ook Napoleon, George Patton en
Bruce Springsteen zou ik op een feestje wel eens willen tegenkomen. Hoewel ik
niet direct het gevoel heb dat het allemaal feestbeesten zijn die voor een
gezellig feest zorgen.
Maak me tijdens een reis niet wakker voor een zonsopkomst. Regelmatig ben ik
met harde hand uit bed gehaald om het begin van de dag te gaan bekijken. Net zo
regelmatig was het echter zo bewolkt en regenachtig dat er geen zonnestraal te
zien was.
Morgen ga ik weer hard aan de slag om de economie er
bovenop te helpen. Ik geef me echter weinig kans!
Nogmaals dank.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten